Paylaşmak istediğim yazılarım için bir mecra.

  Ne olup bitiyo 'sunu düşün meye inceye kadar kalk davran ya da dur-durmaya çalışma. Bir şeyler  ol sun ki  yürüsün  bu  yol  aksın  bizlerden  bütsün  geçsin  göğü  gören  bu  gözler önümüzden  biz de  takılalım  peşlerine  bu  mevlam  büyük  bizi  alır  içine  ki  biz-ler  uçsuz bucaksız  kuşlar  yolcular  ya da  sürü-ler  gibi  bir  o  yana  bir  bu  yana  sürüklenenler.  Belki de fazla  ağır  bu  sözler  herkesi  söğüşler  düşüncesi  erişmesi  güç  bir  hazne  hazine  misali  yolu  tutturmak  bir  ayrı  dert. Peki ne bu yol? Çok mu sıcakladın. Üstünü çıkar. Durumsadım. Sırtım yanıyor üstüm kalım. Aklım nerede? aklım kimde? Aklım kiminle, bedenim beni tenim kim siz leşmek te mi? Durdum. Buldum. Bir i ni kondum te...

Kendi ''tek başına'' lığımızdan memnun muyuz? Ki bütün bu ''tek'' olma hali BİR BÜTÜN 'e ait olmasın... Benim tek'liğim  Senin tek'liğin ile  buluşmasın... mı? da ikimiz bir  ''tek'' i  olmayı başarıp onun içindeki ''çift''liği yaşayalım.

  Aklım başımda mı değiş şu an, Ya da aklım başımdaysa ne yapıyor şu an; Akın ediyor aklıma, başımdan başka her yerde olmuş olabilirliklerinin dalgası. Ya da neyi ısrar ediyor şu an da başımı baskılıyor bu akın dalgalar; Akın dalgaları aklımı baskılıyor, başımda olmaksızın. Başım basılıyor. Aklım kaçıyor. Başım akıyor nerede olduğunu bilmediğim; başımda olmadığını... Baskıladığım neredeler. Baskıladığım ''nerede'' liğim aklımı akıtıyor. Akmakla kalmayan şey bir de yetmezmiş gibi... Bakıyor bana karşımda Ve ben kayboluyorum aklımı bulamadığım yere. Ve orada kalıyorum çünkü başım ağır. Ve başım ağır -ıyor. Ellerimden de akıyor... Akan bu kayıp hallerim çok net, karşımda bana bakıyor. Bakışıyoruz. Bak, aşk yaşıyoruz ''Kayıp Neredeler ''imle. ''Nerede?'' lerim beni buluyor ve aklımı başımdan alıyor. Ya da aklımı başıma koyuyordur... Şu an ne yapıyor? Ekim 2018

  When you genuinely love someone, you "choose" to compromise, "choose" to do the right thing and "choose" to overcome the obstacles. And basically you choose to "stay" with them. Temmuz 2022

  İçimi karartan dengemi bozan adaleti sorgulatan gözümü akıtan her şeye selam olsun. Mart 2022

  Koca kalabalığın içinde bir gram tenhalık tanesi. Hem de gün batımına nazır. Ne mutlu ki çok sevdiğim şeyleri buluyorum en olmadık yerler ve zamanlarda. Sorularımın cevapları da beni buluyor genelde, o çok sevdiğim şeylerin içinde… Ve korkularımda. Evet herkes gibi benim de korkularım var. Ve ‘’insanlar ikiye ayrılır’’ klişesine şöyle bi çeşit ekleyeyim: “Korkularını kabul edenler ve korkularını kabul edemeyenler.” İçimdeki romantik bu gün bunları söyledi. Eylül 2021

  Ben sevince çok odaklanıyorum. Siz buna tutku diyorsunuz sanırım. Ve içimi kıpırdatandan kaçmak yerine ona açılırım; ben de buna cesaret diyorum. Sevgi varsa sarılırım; siz buna sahiplenmek diyebilirsiniz. Sıkmadan sarılmak marifettir; “Ol”arak ve “ol”masına izin vererek sarılmak…  O başka bir şeydir. Zor olan da odur. Ağustos 2020

  Hayat bir ilüzyon; Bu sözler hep klişe. Paralellikler içinde eş zamanlı olarak senkronize yaşamaya kasıyoruz... Biz de insanız ayol! (?) Haziran 2019

  bir gün yine tepiniyorlar, düşüncelerim. düşebilecekleri her yerden uzakta ve dönüşebilecekleri yerlere yakınlar. tepişerek dönüyorlar beynimin girdabında. . ben ise oturduğu(-m)  yerde kalmış, oturduğum yer bana kalmış... . oturduğum bu “ben” in içinde tepine tepişe dönüp dur- ve kal- . -a . -mı . -yor . -um. Nisan 2019

  geçişiyoruz birbirimizin içinden ve geçiştirmeye devam ettikçe bir şeyleri gecikiyoruz sözde geçen bu zaman içinde sözde bi zaman içinden geçiyoruz zaman da bizim içimizden geçiyor gidiyor devam ediyor(uz) bi şeylerle ve birbirimiz(in)  için(de) Nisan 2019

  Ortaya saçılmışız böyle İçimizden bi şeyler akıyor  Ve uyuyoruz dağınık Gözlerim kapalıyken görüyorum, böyle… Ellerim seni arıyor; Ötede görünüyorsun, Tünelden çıkıp Işıklarda buluşuyoruz. Susup uyumlanıyoruz, Yavaş yavaş ilerliyoruz, ve… Vardığımız yerde ayrılamıyoruz. Vardığımız yere bırakıyoruz kendimizi. Varlığımızı yere bırakıyoruz. Bıraktıklarımızla bakıyoruz birbirimize; Birbirimizde bulduğumuz uyumu Yan yana uyurken görüyoruz. Uyurken çözülüyoruz, Uyumlandıkça özgürleşiyoruz. Mart 2019 - Ekim 2022

  Ne olacaksa... oluyor işte. . Zamanın kendisi makina. . Bir kişi daha gitti. . Boyut değişir, mekan dönüşür. . An olur, an geçer; bellek kalır. . bellek=yaşam Nisan 2019

  Doku, dokun, bulsun; Dokuya dokuna dokuna bulsun. Dokun doku bulsun. Ocak 2019

Nasıl da güzel yerleşir Bazı şeyler Birbirine. Ocak 2019

  Komşuculuk, Yolculuk. “iyi” cilik “kötü” havalarda gerçek yüzünü gördüm ’cülük. Ve yoldaşız; Paylaşıyoruz, bu evi; bu alemi. Temmuz 2018

  Birimiz perde Birimiz pervaz Bir cam yansımasındayız, Bu halde. Bi haldeyiz; Şimdi yepyeni. Ve Bir İsmi de yok, ne gerek... İşte, Gördüğün gibi. Bırak! Kalsın,  İç içe, geçişik. Çekişikleştikçe  kenarı köşeşi bozarız yaparız Yine, Yine, Yine! Bu işler böyle… (mi değil) miydi ? Bu “ilişki” ler böyle değişik işler- değil mi?  Değişsin “biz” ile. “Öz” ile -leşsin. Biz; geçişik, değişken, olağan; Bu, yansıma bir replika, bir ayna Bana ve Sana. Bu, Biz -iken. Haziran 2018

Üstüme sıçramış bu, Uzun ve yumuşak, Göğün altı ve güneşin içinde, İçimden geçip giden bir “sen”  Yad ederim şimdi... Güzelliğini... Yumuşak ve hemen Yerleşikliğini... Ve, Ben de gidiyorum; Sana gidiyorum. Diyorum işte... Gidiyorum. Haziran 2018  

  El yordamı* Şimdi, De. -miyorum. Sus. -uyorum. Dur. -uyorum. Dinl(e). -iyorum. Mayıs 2018

  Ve bir de arzularımız... ; doymayan, tükenmeyen, özleyen, sürekli konuşan, durmadan koşturan . ve . en nihayetinde . geçiştirilen... . Arzularımız, sanki onları geçiştirmek için varlar. Nisan 2018

  Sözgelimi, bir kentin sakinleriyiz biz... Sakiniz, sessiz bir içleşme hali. Herkes, kendi hali. Hepsi kadim hali. Özü dışarda barındıran, Dış gözü, içinde yadsıyan; Yansıyan denizlere gölgesi Ve göklere gözü dalan... Kentin bir sakiniyiz her birimiz. Şubat 2018