Ben sevince çok odaklanıyorum. Siz buna tutku diyorsunuz sanırım. Ve içimi kıpırdatandan kaçmak yerine ona açılırım; ben de buna cesaret diyorum. Sevgi varsa sarılırım; siz buna sahiplenmek diyebilirsiniz. Sıkmadan sarılmak marifettir; “Ol”arak ve “ol”masına izin vererek sarılmak… O başka bir şeydir. Zor olan da odur. Ağustos 2020
Koca kalabalığın içinde bir gram tenhalık tanesi. Hem de gün batımına nazır. Ne mutlu ki çok sevdiğim şeyleri buluyorum en olmadık yerler ve zamanlarda. Sorularımın cevapları da beni buluyor genelde, o çok sevdiğim şeylerin içinde… Ve korkularımda. Evet herkes gibi benim de korkularım var. Ve ‘’insanlar ikiye ayrılır’’ klişesine şöyle bi çeşit ekleyeyim: “Korkularını kabul edenler ve korkularını kabul edemeyenler.” İçimdeki romantik bu gün bunları söyledi. Eylül 2021
Yorumlar