Ortaya saçılmışız böyle

İçimizden bi şeyler akıyor 

Ve uyuyoruz dağınık

Gözlerim kapalıyken görüyorum, böyle…

Ellerim seni arıyor;

Ötede görünüyorsun,

Tünelden çıkıp

Işıklarda buluşuyoruz.

Susup uyumlanıyoruz,

Yavaş yavaş ilerliyoruz, ve…

Vardığımız yerde ayrılamıyoruz.

Vardığımız yere bırakıyoruz kendimizi.

Varlığımızı yere bırakıyoruz.

Bıraktıklarımızla bakıyoruz birbirimize;

Birbirimizde bulduğumuz uyumu

Yan yana uyurken görüyoruz.

Uyurken çözülüyoruz,

Uyumlandıkça özgürleşiyoruz.




Mart 2019 - Ekim 2022

Yorumlar

Yeni yorumlara izin verilmiyor.

Bu blogdaki popüler yayınlar

  İçimi karartan dengemi bozan adaleti sorgulatan gözümü akıtan her şeye selam olsun. Mart 2022
Devamı
  Koca kalabalığın içinde bir gram tenhalık tanesi. Hem de gün batımına nazır. Ne mutlu ki çok sevdiğim şeyleri buluyorum en olmadık yerler ve zamanlarda. Sorularımın cevapları da beni buluyor genelde, o çok sevdiğim şeylerin içinde… Ve korkularımda. Evet herkes gibi benim de korkularım var. Ve ‘’insanlar ikiye ayrılır’’ klişesine şöyle bi çeşit ekleyeyim: “Korkularını kabul edenler ve korkularını kabul edemeyenler.” İçimdeki romantik bu gün bunları söyledi. Eylül 2021
Devamı
Kendi ''tek başına'' lığımızdan memnun muyuz? Ki bütün bu ''tek'' olma hali BİR BÜTÜN 'e ait olmasın... Benim tek'liğim  Senin tek'liğin ile  buluşmasın... mı? da ikimiz bir  ''tek'' i  olmayı başarıp onun içindeki ''çift''liği yaşayalım.
Devamı