Paylaşmak istediğim yazılarım için bir mecra.

  When you genuinely love someone, you "choose" to compromise, "choose" to do the right thing and "choose" to overcome the obstacles. And basically you choose to "stay" with them. Temmuz 2022

  İçimi karartan dengemi bozan adaleti sorgulatan gözümü akıtan her şeye selam olsun. Mart 2022

  Koca kalabalığın içinde bir gram tenhalık tanesi. Hem de gün batımına nazır. Ne mutlu ki çok sevdiğim şeyleri buluyorum en olmadık yerler ve zamanlarda. Sorularımın cevapları da beni buluyor genelde, o çok sevdiğim şeylerin içinde… Ve korkularımda. Evet herkes gibi benim de korkularım var. Ve ‘’insanlar ikiye ayrılır’’ klişesine şöyle bi çeşit ekleyeyim: “Korkularını kabul edenler ve korkularını kabul edemeyenler.” İçimdeki romantik bu gün bunları söyledi. Eylül 2021

  Ben sevince çok odaklanıyorum. Siz buna tutku diyorsunuz sanırım. Ve içimi kıpırdatandan kaçmak yerine ona açılırım; ben de buna cesaret diyorum. Sevgi varsa sarılırım; siz buna sahiplenmek diyebilirsiniz. Sıkmadan sarılmak marifettir; “Ol”arak ve “ol”masına izin vererek sarılmak…  O başka bir şeydir. Zor olan da odur. Ağustos 2020

  Hayat bir ilüzyon; Bu sözler hep klişe. Paralellikler içinde eş zamanlı olarak senkronize yaşamaya kasıyoruz... Biz de insanız ayol! (?) Haziran 2019

  bir gün yine tepiniyorlar, düşüncelerim. düşebilecekleri her yerden uzakta ve dönüşebilecekleri yerlere yakınlar. tepişerek dönüyorlar beynimin girdabında. . ben ise oturduğu(-m)  yerde kalmış, oturduğum yer bana kalmış... . oturduğum bu “ben” in içinde tepine tepişe dönüp dur- ve kal- . -a . -mı . -yor . -um. Nisan 2019

  geçişiyoruz birbirimizin içinden ve geçiştirmeye devam ettikçe bir şeyleri gecikiyoruz sözde geçen bu zaman içinde sözde bi zaman içinden geçiyoruz zaman da bizim içimizden geçiyor gidiyor devam ediyor(uz) bi şeylerle ve birbirimiz(in)  için(de) Nisan 2019