Paylaşmak istediğim yazılarım için bir mecra.

  Ne olup bitiyo 'sunu düşün meye inceye kadar kalk davran ya da dur-durmaya çalışma. Bir şeyler  ol sun ki  yürüsün  bu  yol  aksın  bizlerden  bütsün  geçsin  göğü  gören  bu  gözler önümüzden  biz de  takılalım  peşlerine  bu  mevlam  büyük  bizi  alır  içine  ki  biz-ler  uçsuz bucaksız  kuşlar  yolcular  ya da  sürü-ler  gibi  bir  o  yana  bir  bu  yana  sürüklenenler.  Belki de fazla  ağır  bu  sözler  herkesi  söğüşler  düşüncesi  erişmesi  güç  bir  hazne  hazine  misali  yolu  tutturmak  bir  ayrı  dert. Peki ne bu yol? Çok mu sıcakladın. Üstünü çıkar. Durumsadım. Sırtım yanıyor üstüm kalım. Aklım nerede? aklım kimde? Aklım kiminle, bedenim beni tenim kim siz leşmek te mi? Durdum. Buldum. Bir i ni kondum te...

Kendi ''tek başına'' lığımızdan memnun muyuz? Ki bütün bu ''tek'' olma hali BİR BÜTÜN 'e ait olmasın... Benim tek'liğim  Senin tek'liğin ile  buluşmasın... mı? da ikimiz bir  ''tek'' i  olmayı başarıp onun içindeki ''çift''liği yaşayalım.

  Aklım başımda mı değiş şu an, Ya da aklım başımdaysa ne yapıyor şu an; Akın ediyor aklıma, başımdan başka her yerde olmuş olabilirliklerinin dalgası. Ya da neyi ısrar ediyor şu an da başımı baskılıyor bu akın dalgalar; Akın dalgaları aklımı baskılıyor, başımda olmaksızın. Başım basılıyor. Aklım kaçıyor. Başım akıyor nerede olduğunu bilmediğim; başımda olmadığını... Baskıladığım neredeler. Baskıladığım ''nerede'' liğim aklımı akıtıyor. Akmakla kalmayan şey bir de yetmezmiş gibi... Bakıyor bana karşımda Ve ben kayboluyorum aklımı bulamadığım yere. Ve orada kalıyorum çünkü başım ağır. Ve başım ağır -ıyor. Ellerimden de akıyor... Akan bu kayıp hallerim çok net, karşımda bana bakıyor. Bakışıyoruz. Bak, aşk yaşıyoruz ''Kayıp Neredeler ''imle. ''Nerede?'' lerim beni buluyor ve aklımı başımdan alıyor. Ya da aklımı başıma koyuyordur... Şu an ne yapıyor? Ekim 2018